UN EDIFICIO, UN PROXECTOR E MOITO TEMPO

INTRODUCIÓN

A aparición dun virus veu colocarnos a toda a cidadanía nunha situación de forte impacto como consecuencia da incerteza, das prohibicións asociadas ás responsabilidades individuais fronte ó ben colectivo e á limitación das liberdades e dereitos que, inda na actualidade, obrígannos a avanzar nas novas dinámicas do mundo. Sen embargo, o confinamento decretado en marzo do 2020 a raíz do Estado de Alarma como consecuencia da pandemia polo coronavirus, tamén potenciou, sen dúbida, a necesidade de explorar novas vías de expresión e de relacións humanas como ferramentas para a supervivencia. Esta parada sen precedentes foi tan peculiar, que foron moitos o que se atreveron a interpretalo creativa e artisticamente e polo ben común. E nós tamén.

Neste sentido, na rúa compostelá dos Concheiros sita no barrio de San Pedro, o encerro veu acompañado da forza da creatividade e do poder do comunitario, mecanismos ambos, xeradores de discursos necesarios e transformadores, especialmente en tempos de crise. O potencial da estratexia de balcóns e xanelas nacida durante o confinamento favoreceu que, o activismo social e artístico presente no territorio tendera unha ponte entre a veciñanza en particular e entre a cidadanía en xeral: por medio de proxeccións visuais desde unha xanela á fachada do edificio de en fronte, déuselle voz ás opinións, pensamentos e emocións que chegaban a diario e de xeito espontáneo desde os fogares illados a todas as canles de comunicación da Escola Unitaria, pechada esta por decreto, pero nunca inactiva e en constante interacción coa contorna. Por medio deste singular altofalante artellado en colectividade e desde a participación, a cidadanía puidemos expresarnos e relacionarnos entre nós desenvolvendo así un exercicio de unión, reflexión e de (auto)motivación nun momento no que o libre pensamento, a interacción social e os sorrisos eran mais necesarios que nunca.

Por outra banda, cabe resaltar, que as cidades, os barrios e as rúas, máis aló do que nelas pódese ver e tocar, tamén artéllanse en torno ao seu patrimonio inmaterial, conformado este polas historias, vivencias e emocións das súas habitantes e as sinerxías entre elas e as persoas que transitan polos lugares. Así é que  “Un edificio, un proxector e moito tempo”, pretende ser unha recompilación colectiva, creativa e artística sobre a memoria do confinamento, daquilo que foi e segue a ser necesario expresar e partillar, das inquedanzas sobre o que nos está a tocar a vivir, dos estados de ánimo e das opinións respecto dos ámbitos da vida e da sociedade. A memoria do momento construída desde as persoas.

Coa existencia desta peza, poderase, en definitiva, recoller e preservar a través da apropiación individual a experiencia vivida en comunidade e acaecida en Concheiros, desde as vidas confinadas a prol da expresión, da alegría e da liberdade.

QUE É?

Libro obxeto fotográfico resumindo os tres meses de proxeccións do proxecto Unitaria durante o confinamento. Frases proxectadas no edificio de enfrente, onde a sátira e o humor son a gasolina desta crítica social, política e económica.

Libro tamaño A5 de 160 páxinas. Interiores impresas a 4/4 tintas CMYK en papel estucado de 150 gr. Gardas sin imprimir en papel offset branco de 160 gr. Cuberta impresa a 4/0 tintas CMYK en papel estucado de 135 gr e plastificada 1/c. Encadernación tapa dura en cartoné cosido o cromo en cartón de 2,5 mm lombo recto con cabezadas.

Acompañado dun poster tamaño A2 a todo color encartado no libro. Ademáis a portada reacciona en AR (realidade aumentada) unha vez escaneado un código QR que leva o libro, liberando unha imaxe 3D do edificio da portada cas proxeccións en animación.